Artikel

Liefde en haat, parfum en geld of het pittige kantje van Coco Chanel

In de Rue Cambon 31, in de schaduw van de Place Vendôme, betreden we met ons kleine groepje de “Ateliers Chanel”.  Hier werkt Coco het grootste deel van haar turbulente leven. Wonen doet ze  aan de overkant, in het Ritz. Ze sterft er ook, op 10 januari 1971.

Omzet 2017: 10 miljard dollar

In 2017 draait Chanel Inc een omzet van 9,62 miljard dollar. De winst komt uit op 1,79 miljard dollar. Een groei van 16% tegenover het vorige jaar. En dat is sinds jaren zo. Op de vraag ‘wie zijn de gelukkige eigenaars van Chanel Inc?’ krijgen wij steeds dezelfde gissingen: LVMH? Kering ? Hermès ?

Neen… !  De gelukkige eigenaars van dit zeer discrete familiebedrijf zijn de broers Alain en Gérard Wertheimer, de kleinkinderen van mede-stichter Pierre Wertheimer.  Zij twee, en niemand anders. Het is vooral dank zij Alain, die in 1974 de touwtjes in handen neemt, dat het bedrijf evolueert van een parfum- en haute couturebedrijf naar een heus luxe-imperium. Met naast Chanel, ook de merken Holland & Holland (jachtgeweren), Erès (badpakken) en Bell&Ross (uurwerken).

Op leven en dood

Op de renbaan van Longchamp, begin de jaren twintig…Théophile Bader, eigenaar van de Galeries Lafayette stelt er Gabrielle Chanel voor aan Pierre Wertheimer, een joodse ondernemer. Gabrielle droomt van een eigen parfum terwijl Pierre reeds eigenaar is van Les Parfums Bourjois. Al snel richten ze met drie Les Parfums Chanel op. Pierre financiert de research, de ‘Neus’, de productie, de communicatie, kortom alles. Hij houdt 70% van de aandelen aan. Théophile Bader verdeelt het parfum via zijn winkelgalerijen en houdt 20% aan. Chanel wiens naam ook het merk wordt, krijgt 10%. Al snel komt het eerste grote succes met het iconische Chanel n°5.  Iedereen vaart wel. Maar het steekt bij Gabrielle. Ze geniet slechts voor 10% van dit succes. Daar komen in de jaren ’30 al ruzie en rechtszaken van. Maar tijdens WO II maakt Chanel er een gevecht op leven en dood van, met een duwtje in de rug van de Duitsers. Vanaf juli 1940 verblijven immers hoge Duitse officieren in het Ritz. Zoals Hans von Dincklage met wie Gabrielle de hele oorlog een relatie heeft. Ze maakt nu ook gebruik van de nieuwe Duitse wetgeving die joden verbiedt een bedrijf te bezitten. Daarvoor schakelt ze de invloedrijkste zakenadvocaat van Frankrijk in, Réné de Chambrun, echtgenoot van Josée Laval, dochter van de Vichy-premier Pierre Laval. de Chambrun is een man met macht. Tijdens de bezetting levert hij een enorme ‘bijdrage’ tot “l’ aryanisation” van talrijke Franse bedrijven. Maar Chanel vangt bot. Intuïtieve zakenman als hij is, voelt Wertheimer al in het voorjaar 1940 de bui hangen en verkoopt zijn aandelen aan de industrieel Felix Amiot. Die is 100% ariër en kan aan de Duitsers bewijzen dat hij de zaak voor een correcte prijs kocht. Chanel, minderheidsaandeelhouder, was van de verkoop niet op de hoogte. Het wordt nog spannender.

25 miljoen dollar per jaar

Maar hoe loopt het verder af ? Hoe slaagt Chanel erin aan het einde van de oorlog te ontsnappen aan sancties? Waarom blijft ze tot 1953 in Zwitserland ? Hoe krijgt Pierre Wertheimer zijn bedrijf terug in handen ? Hoe leggen Pierre en Coco, op wie hij misschien altijd wel verliefd is geweest, het na de oorlog terug bij ? Hoe wordt Chanel n°5 een wereldmerk ? Met welke fantastische nieuwe overeenkomst – in hedendaagse waarde – 25 miljoen dollar per jaar, wordt Chanel, op dat ogenblik 65, een van de rijkste vrouwen ter wereld ?

Dat, beste lezer, beleef je allemaal mee in het volledige verhaal, wandelend door de Rue Cambon en over de Place Vendôme, met Raf en Dirk !

De ongekende kantjes van Chanel en andere pittige verhalen, ontdek je op de wandeling Van Opera tot Opera, een ongewone verkenning van de rechteroever.

This entry was posted in: Artikel