Hoofdartikel

Breng terug kleur in Parijs!

4 min ontdekkings-tijd

Nog nooit zijn we zolang weggeweest uit Parijs maar we volgen er de gebeurtenissen op de voet. De Bourse de Commerce en de Samaritaine heropenden de deuren na grondige renovatie en President Macron bevestigt het: de Notre-Dame heropent in 2024. Zolang wachten de Parijzenaren niet om kleur in hun geconfineerde stad te brengen. 

Les spectacles vielen stil en dus wég hun wervende affiches. De stad miste kleur. Daar vond de in Parijs wonende Brits-Libanese zanger Mika iets op. Hij stapte naar het Musée des Arts Décoratifs en een nieuw project was geboren. Met de zo gemiste affiches als spil. Opdracht: breng terug kleur in Parijs met een hoopvolle, inspirerende affiche. Ze moet doen verlangen naar het spektakel: de nieuwe revue in de Folies Bergère, de volle filmzaal in Le Grand Rex, de mooie opera in de Bastille of Garnier, het  schitterend concert in Pleyel, de hilarische komedie in de Bouffes Parisiens. 

Mika en negen artiesten sloegen de handen in mekaar om mensen warm te maken voor cultuur en spektakel. De historische affichezuilen, Les colonnes Morris, spelen in het hele project een prominente rol, zoals sinds meer dan 150 jaar, toen ze in het Parijse straatbeeld verschenen.

Les colonnes Morris 

De “Colonnes Morris” zijn geen oorspronkelijk Parijs idee. Ze komen uit Berlijn waar drukker Ernst Litfas in 1855 het wildplakken moe is en zijn Litfass-säule ontwerpt. In Parijs volgen  vader en zoon Richard en Gabriel Morris, affichedrukkers, het  voorbeeld uit Berlijn. Weldra verrijzen de 451 typische affichezuilen op de avenues en langsheen de boulevards. Hoge cilinders, in vert bouteille, met een gietijzeren karkas en een zeshoekige marquise die als een hoedenrand de gepapte affiches tegen de regen te beschermt. Daarbovenop een dôme met een leien dakje, en een spits, wijzend naar de blauwe lucht. Een mooi voorbeeld van negentiende-eeuwse eclectiek. Iedereen kent ze.

Attention

In 1986 werden de zuilen, samen met het bedrijf van Morris, overgenomen door JCDecaux. De traditie ging verder in een mix van commerciële en culturele affichage. Maar nu blijken ze niet voor de eeuwigheid bestemd. De reclamewereld is in volle evolutie en de billboards moeten interactief zijn. Kortom de traditionele Colonne Morris kon dit niet aan en architect Jean-Michel Wilmotte (Le Grand Palais Ephémère, het Russische Orthodox Spiritueel en Cultureel Centrum ea), ontwierp een nieuw model: een look alike van de oude, maar met hightechsnufjes. We zien nu geleidelijk aan de originele Colonne Morris verdwijnen en de nieuwe opduiken. Intussen staan er vijfenvijftig op de drukste publieke plaatsen. Gevolg: hoog oplopende discussie tussen de Mairie, concessiegever en de erfgoedbeschermers, die alleen de authentieke zuilen willen. Eerlijk: deze keer hebben ze gelijk wegens veel verfijnder en eleganter. Wij ondertekenden de petitie aan Anne Hidalgo.

Na de kleurrijke affiches zijn nu studenten van de École de Communication Visuelle in actie voor een creatieve interventie. Allemaal mooi. Maar wij zullen pas verheugd zijn als de volgende affiche echt is en echt spektakel aankondigt. Gooi open die deuren. Wij verlangen naar Parijs.

Aandacht voor stadsontwikkeling en het unieke Parijse straatmeubilair delen we op onze diverse ontdekkingsroutes. We kijken uit om terug op stap te gaan: Zie hier !