All posts filed under: Artikel

“Taxi ! Taxi ! … A la guerre svp !”

Voorbij het oudste anatomisch theater van Parijs, wandelen we een gezellig parkje in.Verrast kijkt iedereen naar het unieke zicht op de Notre-Dame. Deze intieme plekje groen is dan ook weinig of niet gekend: het Square Réné Viviani. “Réné wie ?” Al snel duwt de vraag ons richting augustus 1914. Na hun doortocht door België, rukken de Duitse generaals Von Klück, Von Bülow en Von Hausen met hun respectievelijk 1ste, 2de en 3de leger versneld op, richting Parijs. De overige Duitse legers vallen aan in de Elzas, Lotharingen en de Vogezen.Van uit zijn hoofdkwartier in Vitry-le-François coördineert Maréchal Joffre de Franse verdediging.In Parijs heeft president Raymond Poincaré net de socialist Réné Viviani aangesteld als nieuwe premier. Maar veel tijd om te ‘regeren’ krijgt hij niet. Immers, op 3 september bivakkeren Duitse troepen al op enkele tientallen kilometer boven Parijs.Nog diezelfde dag vlucht Poincaré met zijn regering naar Bordeaux. Parijs staat nu onder bewind van militair gouverneur Général Galliéni. Voor de Duitsers verloopt alles nog naar plan, het Von Schlieffen-plan(sic!). Dat mikt op een snelle omsingeling en vernietiging van …

SERGE GAINSBOURG: Een levenswandeling doorheen Parijs

Een veelschrijver, een vuilschrijver, een prominente  provocateur, een grensverlegger… hoe je hem ook wil vatten het komt steeds neer op een gevuld onstuimig leven. Een leven met als decor Parijs. Zijn Parijs en zijn femmes de Paris. 2 april 1928: geboren als Lucien Ginsburg in Parijs in een Joods gezin,  gevlucht uit Oekraïne na de Russische revolutie. Parijs wordt zijn stad vanaf zijn geboorte, nu 90 jaar geleden,  tot zijn dood. De muzikaal artistieke achtergrond van de familie zit in zijn “genen” .Als  schilder, muzikant duikt hij op in de Parijse l’Ecole des Beaux Arts ( zie onze linkeroever route) . Een groot succes is dit niet voor de onrustige “Serge” en in 1954 zien we hem, naast zijn vader, als pianist optreden in oa het Cabaret Madame Arthur (XVIII arr).  Parijser kan het niet. Rue de Verneuil In 1962 duikt de Rue de Verneuil ( Saint Germain des Prés) voor het eerst op in zijn leven. Hij is er op n°33 te gast bij Juliette Gréco, een eerste muze. Vanaf 1969 tot zijn dood …

 “Zoiets moeten we ook in Berlijn bouwen, Herr Speer !”

23 juni 1940, 6 uur ‘s ochtends. Een goedgeluimde Etienne Debray haalt de rolluiken van zijn lucratieve krantenkiosk op. Hij heeft hier een uitstekend plekje, op het voetpad tegenover het Café de la Paix, waar de Boulevard des Capucines uitmondt op de Place de l’Opéra. Veel volk, elke dag. Daags voordien ondertekent Frankrijk in Compiègne de wapenstilstand met de Duitsers. Maar tot nu toe heeft Etienne nog geen ‘boches’ gezien. Hij schikt zijn dagbladen voor zijn vroege klanten, als motorengeronk en geroep zijn routine verstoren. Hij versteent. “Pas vrai, c’est lui ! L’homme qui vient de faire tomber la France !”Onder een veel te grote pet herkent Etienne hem aan dat snorretje.  Ook aan die lange lederen mantel tot bovenaan dichtgeknoopt: Hitler. Samen met Albert Speer en Arno Breker, de architect en de beeldhouwer van het Derde Rijk, is de Führer die dag om 5.30 u met zijn viermotorige Condor geland op Le Bourget. Hij wil zijn nieuwste verovering aanschouwen. Met een colonne van vijf Benz berlines met opgerold dak, een fotograaf, een cameraman en …

Rue Réaumur, een oase van architectuur

Dat Parijs onder “ le second Empire” met  Napoleon III en de urbanist Haussmann zich transformeerde van middeleeuwse chaos tot een wereldstad hebben we in andere bijdragen al aangehaald. Urbanisme is één zaak, hoe die straten er dan echt uitzien is soms verbluffend. De Rue Réaumur , te paard tussen het tweede en derde arrondissement, tussen La Bourse en de Arts et Métiers,  is een spectaculair voorbeeld. Architectuurwedstrijd De straat wordt gerealiseerd tussen 1895 en 1896 .De gebouwen krijgen vorm als resultaat van een architectuurwedstrijd. De eerste wedstrijd op zo een grote schaal. Het is het tijdperk van de nieuwe materialen, de tweede industriële revolutie zorgt op grote schaal voor staal, gietijzer en beton. Hiermee gaan de architecten gaan aan de slag..  Het resultaat is enerzijds een diversiteit aan gebouwen, anderzijds een grote homogeniteit in materialen. Ze zijn helder, beschikken over hoge plafonds en grote ruimtes. Het zijn vooral groothandels, textielhandelaars, pers en banken die zich hier vestigen. Prestige verzekerd in deze hoogtepunten  van moderniteit. Het is dan ook een lust voor het oog als …

Barrio Latino: Havana en Eiffel in de Faubourg Saint Antoine

Hier, in de schaduw van de Opéra Bastille, krioelt het van de “impasses” en “passages”: gemoedelijke dorpsstraatjes met kasseien, bloeiende glycines en gevels in geschilderd hout. Absolute rust en stilte, op een steenworp van de razend drukke Place de la Bastille. Onder het Ancien Régime werken in deze buurt vooral meubelmakers, ‘ébenistes’, in hun ateliers. Winkels die goederen uitstallen en verkopen bestaan nog niet. Het is immers bij wet verboden iets te verkopen wat je niet zelf hebt gemaakt. En dus komt iedereen hier gewoon kopen in de talrijke ateliers. Het is uiteindelijk wachten tot in de 19de eeuw vooraleer de eerste ‘maisons de commerce’ opduiken, nieuwe panden, waar produceren en verkopen volledig van elkaar gescheiden zijn. Ze zijn architecturaal zo ingericht, dat ze met hun grote oppervlaktes, verschillende verdiepingen, royale lichtinval en liefst ook een monumentale trap, de verkoop op grote schaal stimuleren. Zo ook “Les Magasins Gouffé Jeune” op de Faubourg Saint Antoine, een gerenommeerde meubelzaak, in 1907 ontworpen door de architecten Lesage en Miltgen. Voor het ijzeren gebinte en de prachtige trap …

De Parijse juwelen processie 

Halfweg 19e eeuw, Napoleon III en Haussmann hebben elkaar al een tijdje gevonden. Parijs herrijst als de nieuwe open “ville lumière” . In de buurt van de Opera Garnier ( 1875) bij de prestigieuze Galeries Lafayette, op de huidige Boulevard Haussmann, vestigt zich in 1905 de eerste Franse bank: de Societé Générale.   In prachtige Art Nouveau geinspireerde stijl zet Architect Jacques Hermant er een imposant  gebouw neer. Een ware ontdekking. We komen binnen en schuiven over de marmeren vloer naar de grote koepelzaal. Een enorme glazen koepel, rustend op metershoge bronzen pijlers, met een visuele overdaad aan kleuren en symbolen overspant de lokettenzaal. De oude “guichets” en “comptoir de bois” zijn nog steeds in gebruik. Omwille van zijn reusachtige ronde vorm, benoemen de insiders dit geheel  “le fromage”. In alle stilte wandelen we er rond en nemen de smeedijzeren en met slangen en eikenbladen versierde trap naar de sous-sol. Daar ligt het echte “geheim”: La Salle des Coffres. Direct voor je zie je de immense glinsterende kluisdeur en de merknaam FICHET. Ja, de slotenmaker met naam en faam tot vandaag, zorgde hier voor een staaltje “onoverwinnelijke” safety. De deur is 2,76m doorsnee, weegt 18 ton en …

Père Lachaise: minder heilig dan je denkt !

Père Lachaise, is ons bekend als de naam van de iconische begraafplaats in Parijs.  Je liep er zeker al rond, op zoek naar het graf van Edith Piaf, Jim Morisson of Oscar Wilde. Wij groeten er vooral enkele markante figuren uit twee eeuwen revoluties.  Het kerkhof ligt dan ook niet voor niets op onze “Route des Barricades”. Maar hoe kwam dit kerkhof aan zijn naam ? Die gaat terug naar François d’Aix de la Chaize, geboren in 1624, in een adellijke entourage. Hij loopt het jezuietenparcours en wordt in 1675 benoemd tot biechtvader van Louis XIV. En een biechtvader had de Zonnekoning hard nodig. Een politiek gearrangeerd huwelijk in 1660 bracht hem aan de arm van Maria Theresia van Oostenrijk. Zo werd de aanspraak op een groot rijk verankerd.  Maar liefde en lust zocht hij bij zijn vele maîtresses. Zo ontstonden talrijke liaisons dangereuses.  Louis deelde oa het liefdesbed met Madame de Montespan en had er zeven kinderen bij. In de paleisgangen liep ook nog Marquise de Maintenon rond, als deugdzaam kindermeisje zorgend voor zijn …

Parijs 2017 : een foto terugblik

“Passion Paris” met deze hartstochtelijke  ambitie gingen we in 2017 van start en u was meteen enthousiast. Een korte terugblik op mooie momenten. DE VRIENDEN VAN JO : dit jaar samen de Rechteroever,volgend jaar… ARTEXIS : 2 dagen vol ontdekking en ..ook culinair genot   ORANJEBERG VASTGOED en FRIENDS: een volle dag genieten en ontmoeten SCHELSTRAETE & DELACOURT: twee dagen werken en vooral Parijs ontdekken MET VLERICK en E@Y OP STAP: een sociaal en ondernemend Parijs DEME : TOP DRIEDAAGSE : seminar, stappen, unieke locaties ,feest… Dirk en Raf : altijd op zoek ,diep in Parijs op verkenning MAAR VOORAL GEWOON GENIETEN VAN DE SCHOONHEID VAN PARIJS

Paris : Une Belle Ville ?

Onze “Route des Barricades” waar we in deze blog al dikwijls naar refereerden, is onze lievelingsroute. Belleville is er de kern van, maar wat vooral mooi is, Belleville werd, naast zijn sociale en strijdvaardige historische betekenis, de voorbije jaren de “place to be”. Niet in het minst speelt hierin de herontdekking van Les Hauts de Belleville. Heb je zin in een mooie winterwandeling, stap dan beneden vanuit Belleville door het park langzaam naar boven. Langs vele slingerende weggetjes, kasseistraatjes of onder bloemen en langs trappen arcades, waterpartijen en fonteinen. Geleidelijk stijg je naar een van de mooiste verrassingen in Parijs. Boven deze oude kalkgroeve, nu dus een prachtig park vormgegeven door Alphand, de groenarchitect van Haussmann, kom je uit aan de Rue Piat en daar ligt heel Parijs in één oogopslag aan je voeten. Je kunt er uren turen naar dit panorama en wijzen naar alle herkenningsplaatsen , ze zijn er allemaal. En dan vlei je je neer op een gezellige terras van een leuke bistro die zich rond de Rue des Envierges gevestigd heeft. …

Olga, Pablo en Alexander

Kerstsfeer opsnuiven in Parijs hoef je niet alleen te doen tijdens de Kerstperiode zelf, soms krijg je een “sprookjesplaatje” zo aangereikt. Als je in het 8e arrondissement  de Rue Daru ingaat en je zoekt wat, dan ontdek je een wonderbaarlijk gebouw: de Alexander Nevsky Cathedral.  Een pareltje van orthodoxe-byzanthijnse  architectuur, in 1861 mee door Tsaar Alexander II gefinancieerd voor de steeds groeiende Russische migrantenpopulatie in Parijs. De kleine kathedraal is een mysterieus gebouw met gouden koepeltjes, mozaieken iconen,schitterend in de zon. Stap stil binnen en misschien heb je het geluk een prachtig koor aan het werk te horen met de diepe toch altijd wat ontroerende orthodoxe gezangen. Snuif de kaarsengeur op en droom van wie hier ooit voor het altaar stond. Die magische sfeer bedwelmde ook Pablo Picasso. Hij woonde toen al in de Rue La Boétie, en trad in het huwelijk met de mooie Oekraiense  balletdanseres Olga Khokhlova. Ze ontmoetten elkaar toen Picasso de decors en kostuums ontwierp voor Satie’s Passages. Wat een grote kunstnamen ontmoeten we hier, want ook niemand minder dan Max Jacob, …