Artikel

Een link tussen de winkel voor kleuren en Dries Van Noten ?

3 min ontdekkings-tijd

Nadat je ongeveer aan het einde bent van je flanneren langs de lange groene sliert Bouquinistes langs de linker kade van de Seine, bereik je de Quai Malaquais. Velen hebben wellicht al vroeger afgehaakt of wandelden iets eerder terug via de Pont des Arts naar het Louvre of de Tuileries . Een tip: bij je volgende bezoek aan Parijs moet je wat verder doorstappen ,er volgen mooie ontdekkingen op de grens van het VI en VII arrondissement. 

We starten met een bekende Vlaming. Wereldburger Dries Van Noten opende, net voorbij de Pont des Arts ,10 jaar terug op 23 jan 2007 zijn  eerste Parijse boetiek. Op n° 7 van de Quai Malaquais vind je zijn “Boutique Femme” en wat verder op n° 9 opende hij een tijdje later een “Boutique Homme”. In twee prestigieuze panden, waarvan één een voormalige boekhandel, met een pak geschiedenis achter de kiezen, kun je terecht voor een “installatie” waar mode, interieur, art, literatuur…mekaar perfect vinden. Het gehele ontwerp en uitvoering was in handen van de eigenzinnige Gert Voorjans, een Vlaming die furore maakt als interieur designer in Hong Kong, NY, Madrid.

Deze pracht locaties liggen op de grens van Saint-Germain, we zitten er midden in het kunstenkwartier, vol galerijen, antiquairs en op tien stappen van de Ecole des BeauxArts .

Een bewuste keuze zegt Dries van Noten:

“C’est le contraste des galleries qui est fantastique,ici. On passe d’une galerie de mobilier 1960 à l’art acientet c’est ce qui est inspirant. J’aime les dialogues aux languages different, à l’instar de mes collections. Quand j’étais étudiant à Anvers, je venais voir les defiles à Paris et je passais par La Hune pour faire main basse sur les nouveaux livres. On se donnait rendez-vous au Flore. Ici, les fântomes de Jean-Paul Sartre et Simone de Beauvoir sont palables. Ici, on peut aller rêverdevant une plaque sur la maison de Gainsbourg boire un kir, et on fait partie de l’histoire.Sur les quais, j’achète des livres, parfois simplement parce qu’ils sont beaux, ou pour une  couverture, Audrey Hepburn par exemple, une icône.Elle trône dans ma bibliothèque.” (citaat uit Côté Maison 9/2013)

Vaut le détour, ook zonder creditcard op zak.

Maar we zijn er nog niet, stap even verder en daar waar de Quai Malaquais overgaat in de Quai Voltaire, sta je plots voor de winkelpui van n° 3: een “schilderszaak” ?

sennelier (1)

Een winkelpui vol geschiedenis

Jawel, maar wat voor één. In 1887, 130 jaar terug dus, gecreëerd door Gustave Sennelier, en tot vandaag ” le magasin des couleurs”. Dat het niet zomaar een zaakje is, leer je al snel als je hoort wie hier zijn, verf, pigmenten, borstels …kwam halen of een eigen kleurpalet liet aanmaken:

Paul Cézanne,Edgar Degas, Paul Gauguin, Camille Pissarro, Amedeo Modigliani, Vassily Kandinsky,en de vlakbij residerende  Pablo Picasso . Sennelier was van onschatbaar belang voor een hele generatie Impressionisten, en drie generaties later is het uitgegroeid tot een “brand” in de kunstwereld. De winkel zelf drijft nog steeds op de oorspronkelijke passie van Gustave. Een man op zoek en in dienst van de “chemie des couleurs” , een colorist pur natuur die in het atelier achter de winkel bleef zoeken naar de juiste olieverf, een nieuwe aquareltint en met nog niet eerder geëxploreerde pigmenten kleuren toverde: Rouge Helios, Vert Cinabre, Orange de Chine, Rose Corail…

In de winkel dromen we even weg, we voelen alsnog de aanwezigheid  van al die grootmeesters, en we horen hoe zoon Henri Sennelier met Pablo Picasso in gesprek gaat, hoe ze samen zoeken naar nieuwe materialen, experimenteren en toveren en hoe we dat resultaat vandaag zien in de werken van Picasso.

senelier winkel

Sennelier een en al passie

Stap dus even binnen, geef je ogen de kost en misschien wordt je artistieke passie aangewakkerd en stap je buiten met een “Coffret bois de gouache Sennelier”e. gouache

Deze buurt ontdek je op onze tocht op de linkeroever ” Van Austerlitz tot Gainsbourg”