Hoofdartikel

Epidemiebestrijding niet nieuw voor Parijs.

4 min ontdekkings-tijd

Als we vanaf het groene, lichtrijke Canal St-Martin richting Belleville wandelen, komen we vlakbij  een groot modern hospitaal . Het verbergt een unieke historische kern en een actueel verhaal.

Begin 17de eeuw, toen dit hier een weidse vlakte was, kreunde Parijs onder opeenvolgende epidemieën van pest en cholera. Op het Ile de la Cité, is er op dat ogenblik slechts één hospitaal, het Hôtel Dieu, het eerste die naam waard, daterend uit de 7de eeuw. De intelligente vorst Henri IV besluit om krachtdadig de steeds uitdeinende epidemieën krachtiger te bestrijden en buiten de stadsmuren een nieuw hospitaal te bouwen, gericht op het indijken ervan. Maar vooral ook om die honderden doodzieke patiënten te verzorgen.

Hou de besmetting buiten…

Henri IV geeft de opdracht aan Claude Vellefaux en Claude Chastillon. Wat ze gemaakt hebben, staat er tot vandaag. Een ingenieus doordacht bouwwerk, het Hôpital Saint-Louis. We stappen naar het binnenplein van de centrale tuin midden een vierkant gebouwencomplex van 120 op 120 meter. Immens. Om hier te komen zijn we een dubbele “enceinte” doorgegaan: twee los van mekaar staande gordels van gebouwen. Een dubbele muur om de besmetting binnen de kern te houden, weg van de buitenwereld. Het beddenhuis voor de patiënten bevond zich op de eerste verdieping, alles om verdere besmetting door contact met de buitenwereld te vermijden. Het ziekenhuis had een capaciteit van 800 patiënten, door telkens vier patiënten per bed te leggen. Maar door de grote toestroom van zieken werden dit er al snel 12 per bed, met shifts van slapen in het bed en waken op een harde bank. Zo loste men toen de urgentie op.

Place des Vosges-looks

De architectuur van dit plein en gebouwen doen ons spontaan aan een beroemd plein in Parijs denken. De Place des Vosges is van dezelfde architectenhand met dezelfde structuur, kleurige bakstenen doorweven met witte grote kalkstenen en een weidse binnenplaats.

Het ziekenhuis werd in 1616 in gebruik genomen als bijhuis van het Hôtel Dieu en is tot vandaag een topziekenhuis . Er kwam een derde buitenring bij, de nieuwe gebouwen van het universitair ziekenhuis Saint-Louis, een instelling met grote faam, met een specialisatie in hematologie en met een Nobelprijswinnaar in de rangen. In de actuele corona-epidemie speelt het samen met de andere Parijse universitaire ziekenhuizen een belangrijke onderzoekersrol.

Buiten de dubbele muur staat een mooie kapel, de eerste steen werd gelegd door Henri IV op 13 juli 1607. Op 14 mei 1610 werd hij vermoord en na voltooiing van de kapel was de eerste mis er helaas de dodenmis voor “Le bon Roi Henri “.

Sanering van Parijs: het is wachten op Haussmann

Parijs bleef tot diep in de 19de eeuw door zijn Middeleeuwse structuur blijvend kampen met grote dodentallen, kindersterfte en slechte hygiëne, het was pas vanaf 1853 met de opdracht van Napoleon III aan zijn nieuwe prefect Haussmann dat er een revolutionaire omwenteling op gang kwam. Haussmann slaagt erin de esthetische dromen van Napoleon III open te trekken tot zijn plan: ‘assainissement, circulation, embellissement’. Sanering, mobiliteit en – pas dan – verfraaiing.  De nieuwe cholera-epidemie van 1853, die in geheel Frankrijk 143.000 slachtoffers maakt, versterkt zijn pleidooi. Een verhaal waarop we in een volgende blog terug komen.

We bezoeken het Hôpital Saint-Louis en Belleville op onze Route des Barricades

Ontdek meer verhalen en ga mee met ons door Parijs: www.passieparijs.be